BELTRUM - De naam van de vrouwenzanggroep uit Beltrum spreekt boekdelen. ‘Akkoord’ staat voor ‘goed’, ‘in orde’ en ‘oké’. Dat blijkt allemaal het geval zaterdagavond bij het zilveren jubileumconcert van het gezelschap. Maar het koor bezit nog een kenmerk: verrassend. 

Mooiste herinneringen zijn die waarin ik bij concerten met kippenvel op mijn armen voor groep stond

Het is tegen achten bijna helemaal donker onder de gewelven van de Mariakerk. Alleen op het geïmproviseerde podium staan schijnwerpers gericht. Veertien vrouwen komen in colonne tevoorschijn uit de coulissen. Een beetje schoorvoetend, want het betreft ook niet zomaar een optreden. Ze vieren deze avond hun 25-jarig bestaan. Het Achterhoekse dorp lijkt er voor te zijn uitgelopen.

Het begon een kwart eeuw geleden bij een kop koffie en een stuk appeltaart in café Dute, op initiatief van dirigente Irma Asschert die een vrouwenkoor wilde oprichten. Zij bleef 24 jaar Akkoord aanvoeren, totdat Annemarie Hilferink haar vorig jaar kwam vervangen. Vijf vrouwen van het eerste uur zijn nog overgebleven. „De mooiste herinneringen zijn die waarin ik bij concerten met kippenvel op mijn armen voor de groep stond”, zegt Asschert. „De gezelligheid en de onderlinge band brachten mij veel. Zanggroep Akkoord draag ik altijd bij me. Symbolisch door de ring met diamant die ik bij m’n afscheid kreeg, maar zeker ook diep in mijn hart.”

De eerste jaren werd in de soms zeer koude Mariakerk gerepeteerd in dikke winterjassen. Dat mocht de pret niet drukken. De koster schrok zich een hoedje toen bij een workshop oerwoudgeluiden door het godsgebouw klonken en de meest vreemde poses werden aangenomen.

Tegenwoordig is muziekgebouw Dacapo de oefenplek. Tussen het instuderen door kwamen de eerste jaren nog zwangerschappen en huwelijken ter sprake. Nu de koorleden ouder zijn geworden, passeren overgangsperikelen als opvliegers en nachtelijke zweetaanvallen de revue. Dan moet er soms stante pede een raam of een deur van het repetitielokaal open.

‘Zilver’ luidt het motto van het jubileumconcert. De kleding van de zangeressen is er op aangepast: zilver of grijs, maar niet te uitbundig, zoals het in een dorpsgemeenschap hoort. Slechts één ‘hipster’ wil buitenbeentje zijn, en draagt een kekke, zilveren pantalon. De handen hangen langs de lichamen, de blikken zijn gericht op de dirigente die het startsein moet geven.

Het openingslied ‘Time In a Bottle’ werd ooit bekend in de kabbelende versie van de Amerikaanse singer-songwriter Jim Croce. Hier zorgt Akkoord meteen voor een surprise. Hun uitvoering zit vol dramatische wendingen. Het valt op dat de veertien vrouwen zich goed inleven in de te vertolken songs en er altijd een andere, meestal veel spannendere draai aan geven. Niet voor niets heet één van de nummers ‘Sterke Vrouwen’, want dat zijn de veertien zangeressen zelf ook. De slagwerkgroep van Concordia verzorgt het middendeel van het concert. De finale verloopt uitbundig, zoals het hoort bij een jubileum, met de discokraker ‘I’m So Excited’. Zo voelen de vrouwen zich ook, na een gedenkwaardig optreden.

Tubantia 12 Oktober 2015